Warning: The magic method Bunyad_Demo_Import::__wakeup() must have public visibility in /customers/c/5/f/priesterpradip.be/httpd.www/wp-content/plugins/bunyad-demo-import/inc/class-ocdi-main.php on line 329 Bewondering - Priester Pradip
Bij de 4e zondag van de advent, jaar C

Namasté, ‘ik buig voor jou’, is een gekende groet,
niet alleen in India, maar in vele Aziatische landen.
Namasté is een gebruikelijk hindoeïstisch gebaar
om te groeten en respect te betonen.
Een groet van mensen die elkaar ontmoeten.
Volgens het hindoeïsme is het ook de groet van de goden onderling.
In yoga heeft de namasté mudra (handgebaar)
de symbolische betekenis van ‘ik buig naar de godheid in jou’.

Dat brengt ons naar de bijzondere ontmoeting
tussen Maria en haar tante Elisabet,
zij groeten elkaar en het nieuwe leven dat in hen groeit.
De wederzijdse bewondering is groot
om hun uitzonderlijke zwangerschap,
Maria nog zo jong, Elisabet ver boven haar leeftijd.

Deze bijbelse zwangerschappen hebben niets met biologie van doen,
maar wel met theologie, met de spirituele betekenis
dat voor God niets onmogelijk is.
Deze bijzondere zwangerschappen
verwijzen naar een bijzondere toekomst.

Maria en Elisabet staan bol van verwachting,
zij zijn vol van de hoop dat God nieuwe toekomst mogelijk maakt.
Zij bewonderen elkaar om hun vertrouwen
en hun volmondig ja-woord
dat God met hen geschiedenis mag schrijven.

Bewondering om het leven dat langzaam groeit
in het verborgene van de moederschoot.
In de loop van de geschiedenis heeft de wetenschap
al heel wat kunnen ontraadselen van zaken
die vroeger een mysterie waren.
Vroeger, toen de mensen van niet beter wisten,
was alles nog zo wonderlijk.
Zo schrijft de psalmist:

“U was het die mijn nieren vormde,
die mij weefde in de buik van mijn moeder.
Ik loof U om het ontzaglijke wonder van mijn bestaan,
wonderbaarlijk is wat U gemaakt hebt.
Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel.
Toen ik in het verborgene gemaakt werd,
kunstig geweven in de schoot van de aarde,
was mijn wezen voor U geen geheim.
Uw ogen zagen mijn vormeloos begin,
alles werd in uw boekrol opgetekend,
aan de dagen van mijn bestaan ontbrak er niet één.”
(Psalm 139:13-16 NBV21)

Namasté, ‘ik buig naar de godheid in jou’,
mag voor ons, in deze tijden van sociale afstand,
een mooie, spirituele betekenis krijgen
wanneer we elkaar zo kunnen groeten,
wanneer we elkaar zo met respect en bewondering
kunnen tegemoet treden.

Elke medemens die wij ontmoeten
draagt iets van Gods liefde met zich mee.
Laten we daar blijvende bewondering voor hebben.